Fidelidad (II): algunos estudios

¿Sabéis que la verdadera y gran revolución sexual de la historia de la humanidad fue la de la monogamia? ¿Y que la promiscuidad refuerza el sistema inmunitario?

Pasa esa cosa de que te encuentras sexflexionando sobre un tema y de repente ese tema te acosa. Quiero decir que escribes un par de ideas respecto del concepto, práctica y protocolo de la (in)fidelidad y entonces la información viene a ti casi sin que la busques.

Publicar la entrada anterior sobre la infidelidad y encontrarme con este estudio fue todo una misma cosa. Lo dejé en archivo y aquí va, recuperado, para seguir sexflexionandoOrígenes humanos y la transición de la promiscuidad a los lazos de pareja‘ formula la monogamia como la verdadera gran revolución sexual.

Cuenta la investigación, publicada en la revista Time, que nuestros antepasados primates fueron los pioneros monógamos: los más débiles de la manada que no podían competir con el dominante macho alfa se hacían valiosos y se ‘ganaban’ a la hembra escogida a base de asegurarle sustento y cuidado de las crías. Esta podría ser, así en un resumen muy resumido, la razón de las modernas familias monógamas. Fidelidad a cambio de supervivenciaFidelidad, por lo tanto, con una razón más instintiva que cultural o socialmente marcada. Y con esto me viene a la cabeza la cosa esa de que las mujeres, llegadas a cierta madurez, no buscamos tanto sementales descontrolados como sí buenos y estables progenitores para nuestras proles. ¿Sabíais  que en un primer beso ya podemos detectar si el ‘macho’ escogido nos fecundará bien?

SEXO PROMISCUO Y BUENA SALUD

Fidelidad por supervivencia familiar. Vale. Pero es que estos días leí también, y por eso retomé el tema que había aparcado, que la promiscuidad mejora el sistema inmunitario de los mamíferos. ¡Para un momento! Que, hasta donde yo sé, nosotros somos mamíferos, no? Venga, tampoco nos volvamos locos, que ni es una receta médica ni una  excusa perfecta para ir de flor en flor como cuales bellas y libres abejillas. Es la conclusión de una investigación realizada en California y de la que se hizo eco la revista Muy Interesante. El estudio, así en un resumen muy resumido también, explica que a base de tener relaciones sin control y estar expuesto a mayor variedad de bacterias, el genoma del ratón ciervo se fortaleció con el avance de las generaciones hasta desarrollar un sistema inmunológico fuerte.

No me atrevo yo a sacar conclusiones a la vista de tales estudios pues incurro en riesgo seguro de simplificar de más. Pero es curioso echar mano de investigaciones como estas mientras intentamos dilucidar las razones de la fidelidad. Me sorprende especialmente el hecho de que no todo sean convencionalismos sociales o culturales en la monogamia que, al parecer, es una práctica minoritaria en los mamíferos, sólo presente en el 5% de las especies.

INVITACIÓN AL DEBATE

La primera parte del tema (Fidelidad I: protocolos) dio que hablar y fueron varios los fervenceiros que se animaron, con sus reflexiones, a sumar nuevos párrafos al post. Siempre es un placer recibir vuestros comentarios, ahí está la verdadera riqueza de este balcón de A Fervenza 2.0 que es más vuestro que mío. Por eso reproduzco las cuestiones formuladas en esa anterior entrada:

“¿Es infidelidad el sexo sin amor con una tercera persona, en un encuentro descontrolado y ‘sin importancia’? ¿Es infidelidad el amor compartido con otra persona, aún sin llegar a tener ese contacto físico? ¿Dónde está la incorrección? ¿En la obra, esto es, en consumarlo? ¿En la ocultación o en la mentira?”

Aquí me tenéis, esperando.

Besos desde el balcón…

FOTO | ARTE & FOTOGRAFÍA
foto | Arte & fotografía
Anuncios

  1. Eu teño a teoría de que non somos monogámicos, de feito a monogamia é un invento da relixión que se veu incrementada coas distintas leis e por a burocracia que fai que un por temas legais se una á sua parella “de por vida”. Eso non quere dicir que haxa persoas que se sintan a gusto e perfectamente felices con unha soa parella durante toda a sua vida.

    Penso que unha grande maioría de parellas estables (casadas ou non) nalgún intre da sua relación foron “infieis”. Non penso que eso sexa motivo por cansanzo ou desnamoramento da parella actual, senón froito da curiosidade, dun calentón, novas experiencias, etc., o que fai que na grande maioría non se fale coa parella desta “infidelidade”, que penso moitas veces esa pequena infidelidade fai que un se una máis a sua parella, ademáis a infidelidade pode non ten que ser física, moitas veces a infidelidade pode ser mental, e que quizáis penso que é máis grave que a primeira, estar con unha persoa que non esté contigo mentalmente é moi duro, non falo de fantasias, seguramente todos fantaseamos mentras temos relacións, pero unha cousa e fantasear e outra é estar ausente.

    Hai moitas formas de ser infieis, e quizais a infidelidade física con outra persoa ás veces sexa a menos mala das infidelidades, é tamén por iso que coa idade un membro da parella sempre é máis tolerante co outro membro por unha infidelidade, (quizais por que este xa foi infiel antes tamén).

  2. Jesusfoz

    A fidelidade haberá de referirse ó marco pactado entre a parella e ó concepto de parella pactado: ¿sexo consentido con terceiras persoas ou sexo non consentido a través de internet? Sen dúbida, que sexamos racionais e non só mamíferos abre as portas a tantos conceptos de amor, parella, fidelidade e sexo que é imposible acadar unha resposta unívoca. Un tema moi complexo que da para moitos debates…

  3. Carlos

    É posíbel todo na parella mentres sexa acordado. Mais debe guiarnos sempre a prudencia, sexamos sensat@s e deamos pasos reflexionados e firmes. As experiencias fóra poden ser malas ou boas para a continuidade da parella e para os seus membros individualmente dacordo a como se xestione, como se asuma.

    Eu estou cos e coas que pensan que si son positivas e acaban reforzando. Mais non é camiño doado e hai que facelo do xeito sosegado e reflexivo que é o contrario ao espirito da “infidelidade”: o calentón irreflexivo dunha noite que non debería ter ocorrido, cousas do alcól e ou unhas pernas, un cú, un torso, uns ollos. Hai que ser serí@ e aplicad@, e pensalo ben, a onde se quere chegar, para que e como. Hai que entrenar a mente e o corpo e non botarse a correr como tol@s, que despois veñen as maniotas e os disgustos, enamoramentos imprevistos, e dúbidas existenciais.

    Sempre que se queira manter a parella, claro.

  4. Carlos

    Esto me daría para moito máis, pero non me resisto a deixar de expresar a necesidade de cuestionar o termo e os contidos.

    Infidelidade só se refire á sexualidade? Cando acordamos ter unha relación con outra persoas asumimos obrigas e compromisos, que contidos teñen? Son os mesmos para os dous membros da parella? Porque a cuestión da fidelidade vai xunguida a unha especie de propiedade sexual, de uso e disfrute exclusivo do corpo do outro, como única condición?

    Porque non é infidelidade comprir as obrigas afectivo – sexuais ca parella, estar co outro cando o precisa, ter atencións e un trato cercano, cariñoso e respectuoso?

    Porque non é infidelidade non asumir con equidade as responsabilidades familiares, materiales e afectivas?

    Etc.

  5. Fervenceiros Anxo, Jesús e Carlos,
    totalmente dacordo con vós. Penso que hai unha palabra que ao final é a que debe subxacer a todo este tema da infidelidade: o respecto. Mencionas, Anxo, o enriquecemento que lle pode aportar á parella a aparición en escea dunha terceira persoa. Estou dacordo, pero sempre dentro do respecto a ese pacto do que xa falamos no anterior post e ao que moi ben aluden tamén Carlos e Jesús. A empatía, o poñerse no lugar do outro, tamén xoga un papel importante, por presencia ou por ausencia. E o caso é que cando hai un pacto que así o contemple, o concepto cambia: unha ‘infidelidade consentida’ non perde o propio título de ‘infidelidade’?

    Hai tamén outro aspecto que non toco no post pero que me causa bastante curiosidade. Esas normas que se aplican cando unha parella se casa. Seica por levar unha alianza xa non pode un ou unha ter amizades íntimas porque se ve como ‘inaxeitado’, e estou xeralizando en parellas heterosexuais, que un home casado gaste tempo cunha amiga especial ou viceversa. Seica pasar polo trámite nupcial non só cambia o estatus a nivel de parella senón de cara ao mundo e a esta sociedade de prexuizos e convencionalismos. Aaaiii o ‘que dirán’!

    Non sei que pensades vós, fervenceiros :)

    Mil grazas, meus, por participar da Fervenza

    Bicos desde o balcón…

  6. Jesusfoz

    Quen diría que á Nela pérdelle o convencionalismo imposto e refírese ó “que dirán ” se un home casado ten unha amiga especial ou viceversa. ;) ¿E a muller casada que ten unha amiga especial e igual no caso do home? Probablemente a ollada “heterofervenceira” herdada impídenos ver moitas veces o que pasa diante dos nosos fuciños, ¿non si? En calesquera destes casos -nin nos antes comentados- a infidelidade ten que ver coa alianza senón co compromiso da parella. Será que non hai casados que pactan e mesmo comparten infidelidades consentidas (que coido non son xa infidelidades). Non creo que o nivel de compromiso o acade soamente a alianza, senón os propios pactos da parella e o alcance do seu proxecto de vida en común (¿compromiso?) que pode conlevar ou non a oficialización da súa unión.
    Saúdos.

  7. Meu Jesús,

    ao convencionalismo fago referencia pero non por tomar parte del senón dunha forma crítica e allea. Encántame o concepto de ollada ‘heterofervenceira’, apúntoo! ;)

    Tampouco considero que haxa un cambio real de compromiso pola intervención da alianza, pero si adoita ocorrer que polas normas marcadas por ese convencionalismo social semella que as persoas casadas entran nun novo status tras pasar polo altar, e a partir de aí estea ‘peor visto’ segundo que relacións, aínda que sexan só de amizade. E repito que non é a miña ollada senón unha reflexión do que vexo que ocorre :)

    Graciñas de novo, meu fervenceiro.

    Saúdos desde o balcón

Reflexiona

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: